HET VERHAAL ACHTER VE
Verantwoord Eigenaarschap is ontstaan vanuit mijn ervaringen met honden en de overtuiging dat een hond gezien moet worden als een levend en voelend wezen, met eigen behoeften, emoties, grenzen en een eigen taal.
Vanuit die ervaringen ontstond steeds sterker een bredere vraag: hoe zorgen we ervoor dat we als samenleving bewuster omgaan met honden én met de invloed van onze keuzes op anderen?
VE is door mij geïnitieerd, maar is groter dan één persoon. Het wil mensen, kennis en verschillende perspectieven verbinden rond één gedeelde basis voor verantwoord samenleven met honden.
Storm
Storm heeft mij laten zien hoe groot het verschil kan zijn wanneer je niet alleen naar gedrag kijkt, maar naar wat een hond werkelijk nodig heeft.
Door beter te kijken, signalen serieus te nemen en keuzes aan te passen aan wat Storm aankon, veranderde niet alleen zijn welzijn, maar ook de manier waarop wij samen situaties konden aangaan.
Tegelijk werd voor mij zichtbaar hoe wederkerig dat samenspel is. Wat andere mensen op straat doen, kan invloed hebben op hoe veilig en prettig een hond zich voelt. Maar andersom heeft het gedrag van een hond, en de keuzes die wij als eigenaar maken, ook invloed op hoe andere mensen, honden en dieren een situatie ervaren.
Die ervaring leerde mij dat verantwoord samenleven niet draait om één partij die zich steeds moet aanpassen. Het gaat om oog hebben voor elkaar en om keuzes die recht doen aan de hond, de mens én de omgeving.
Kleine keuzes van iedereen kunnen daarin een groot verschil maken.
Pip
Toen kwam Pip. Een hond die mij nooit meer heeft losgelaten.
Pip woonde bij Daantje, een vriendin van mij. Ze was via een organisatie bij haar geplaatst op fokcontract. Daarvoor was ze al meerdere keren herplaatst, omdat ze werd gezien als “een moeilijke hond”. Daantje hoorde haar verhaal en besloot haar in huis te nemen. Ze beloofde Pip dat ze veilig was, dat ze mocht blijven en dat ze niet opnieuw ergens anders naartoe hoefde.
Pip was toen nog maar 14 maanden oud en had al zeven plekken gehad. Bij Daantje vond ze eindelijk rust, vertrouwen en een thuis. Later kwamen ook Bob en Karel in haar leven. Samen vormden zij een klein gezin.
Juist daarom raakte het mij zo diep toen Pip, Bob en Karel uiteindelijk opnieuw moesten vertrekken. Wat mij daarin vooral bezighield, dat er alleen gekeken werd naar het contract, maar niet wat zulke keuzes voor de honden zelf betekenden. Hun geschiedenis, hun relaties, hun veiligheid, hun vertrouwen en hun welzijn hadden voor mijn gevoel veel zwaarder mee moeten wegen dan een afspraak op papier.
Daar werd voor mij steeds duidelijker waar Verantwoord Eigenaarschap werkelijk over gaat. Een hond is geen middel om een doel te bereiken en geen bezit waar je zomaar over beslist. Een hond is een levend wezen met een eigen geschiedenis, behoeften, emoties, grenzen en relaties met de mensen en dieren om hem heen.
Verantwoordelijkheid betekent daarom dat we verder kijken dan wat volgens afspraken of regels mogelijk is. Het betekent dat we ons steeds opnieuw afvragen: wat doet deze keuze met de hond? Wat heeft deze hond nodig? Welke belangen spelen hier mee? En hoe zorgen we ervoor dat welzijn, veiligheid en verantwoordelijkheid echt onderdeel zijn van de afweging?
Voor mij gaat dat niet alleen over hondeneigenaren. Ook fokkers, opvangorganisaties, professionals, gemeenten en andere organisaties maken keuzes die direct invloed kunnen hebben op het leven van honden. Verantwoord Eigenaarschap betekent daarom dat we in de hele keten leren kijken naar wat een hond nodig heeft én naar de omgeving waarin die hond leeft.
Pip werd opnieuw herplaatst. Later bleek dat ook haar volgende herplaatsing eindigde in een rechtszaak, waarna ze weer ergens anders terechtkwam. Haar tiende plek. Wat er uiteindelijk met Bob en Karel is gebeurd, weten we niet.
Pip liet mij zien hoe groot de gevolgen van menselijke keuzes voor een hond kunnen zijn. Precies daarom wil VE bijdragen aan een bredere verandering: een samenleving waarin honden werkelijk worden gezien als levende wezens en waarin we bewuster omgaan met de verantwoordelijkheid die we voor hen dragen.
Dat is voor mij een van de diepste redenen achter Verantwoord Eigenaarschap.
VE vanuit het hart
Ik heb mezelf toen beloofd dat wat Pip, Bob en Karel is overkomen niet voor niets zou zijn. Dat ik er iets mee zou doen. Voor hen. Voor Storm. En voor alle honden van wie het leven wordt bepaald door de keuzes die mensen voor hen maken.
Pip is één van de honden achter Verantwoord Eigenaarschap.
VE gaat over verantwoordelijkheid nemen voor het welzijn van honden én voor de invloed die onze keuzes hebben op andere mensen, dieren en de omgeving. Die verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij de hondeneigenaar. Ook professionals, fokkers, opvangorganisaties, hondenscholen, opleidingscentra, gemeenten en andere organisaties maken keuzes die direct invloed hebben op honden en op de samenleving waarin zij leven.
Verantwoord Eigenaarschap vraagt daarom steeds opnieuw om bewust te kijken en af te wegen:
Wat heeft deze hond nodig?
Kan deze hond dit aan?
Wat doet mijn keuze met de hond én met de omgeving?
Wat vraagt deze situatie van mij?
Welke verantwoordelijkheid heb ik hier?
Voor mij begint Verantwoord Eigenaarschap precies daar: bij het besef dat onze keuzes ertoe doen.
Voor de hond die van ons afhankelijk is.
Voor de mensen en dieren om hem heen.
En voor de manier waarop we samen met honden willen leven.
Dat is de beweging waar VE aan wil bouwen.